دل بی تاب

چشمانت را میبوسم

که گریسته اند برای عشق

لبانت را که

سکوت کرده اند برای عشق

و گونه هایت را که داغ است

اما برای دل بی تاب

چه می توانم کرد

جز دوست داشتن تو

اشک حرمت داره

حرمتش دوست داشتنه

باید اشک و پیش کسی ریخت که لیاقت داره